philharmonia.punt.nl
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen in deze categorie!
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!
Laatste reacties

    Over "De diefstal van mijn jeugd", van  Natascha Kampusch

     
    De autobiografie van Natascha Kampusch (23) is vergelijkbaar met het belang van "Het Achterhuis"  van Anne Frank, ook al werd het laatste (dag)boek door een kind geschreven en is het boek van NK een reflexie op haar verloren jeugd. Het is buitengewoon pakkend geschreven en geeft niet alleen een openhartig beeld van de kortzichtige onpedagogische opvoeding door haar ouders en  van de vreselijke misdaad die haar is aangedaan, maar tegelijkertijd een kritische beschouwing van het maatschappelijk burgerlijke Oostenrijk. Zeer helder beschrijft ze de schijnheiligheid, de "buitenkant" van het openbare leven in Oostenrijk, de fascade waarachter zich dingen afspelen die het daglicht niet kunnen verdragen.
     
    Een citaat: (blz.137)
    "Onze maatschappij heeft behoefte aan daders als Wolfgang Priklopil, zodat we het kwaad dat onder ons verkeert een gezicht kunnen geven en van de rest van de samenleving kunnen scheiden. Er is behoefte aan beelden van gevangenissen in kelders, zodat we niet naar al die woningen en voortuinen hoeven te kijken waar geweld haar keurige, burgerlijke voorkomen toont. de samenleving gebruikt de slachtoffers van buitengewone gevallen zoals het mijne om zich te ontslaan van de verantwoordelijkheid voor de talloze naamloze slachtoffers van alledaags geweld die niet worden geholpen, ook al vragen ze daar nog zo vaak om". 
     
    Oostenrijk is - zoals bij velen bekend - nog steeds niet "entnazifiziert", zoals Duitsland inmiddels al vele jaren. Ook hierop duidt Natascha Kampusch (blz.132):
     
    "Een van de boeken in de kast in de woonkamer waaraan de dader bijzonder veel waarde hechtte, was Mein Kampf van Adolf Hitler. Hij sprak vaak vol bewondering over Hitler en zei dingen als: "Dat had hij toch goed bekeken, dat vergassen van de Joden". Zijn hedendaagse politieke held was Joerg Haider, de leider van de uiterst rechtse FPO (sorry voor ontbreken trema, tfw) de Vrijheidspartij van Oostenrijk. Priklopil trok regelmatig van leer tegen buitenlanders die hij met het typisch Weense  Tschibesen  aanduidde, een woord dat ik kende uit de racistische tirades van de klanten in mijn moeders winkel. Toen op 11 december 2001 de vliegtuigen het WTC invlogen, was hij buiten zinnen van vreugde: volgens hem was samen met de Amerikaanse oostkust ook het "wereldjodendom" getroffen.
    Ik heb me zijn nationaalsocialistische instelling nooit eigen gemaakt - die leek onnatuurlijk, alsof hij bepaalde leuzen napraatte - maar er was wel iets wat zich diep leek te verankeren. Voor hem was ik iemand over wie hij naar hartelust kon beschikken. Hij voelde zich een Uebermensch, ik behoorde tot een lagere soort. En dat werd ik nu ook qua uiterlijk".
     
    (NK was sterk vermagerd door uithongering, bont en blauw geslagen, met vaak verwondingen die slecht genazen, doordat de dader ze steeds weer opende en haar lichaamshaar werd meerdere keren verwijderd, omdat hij bang was dat zij sporen zou achterlaten in het huis. Halfnaakt - zodat ze niet zou proberen te ontsnappen - moest ze vaak door de kamers lopen en allerlei huishoudelijk werk doen, tfw)
     
    Een heel goede boekbespreking:
     
     
    Aan het slot:
     
    "Kampusch ist mit ihrer Autobiographie ein philosophisches Werk gelungen, dessen gesellschaftskritische Tiefe den dunklen Abgrund der bürgerlichen Gesellschaft auszuloten vermag".

    Dit is een boek dat iedereen zou moeten lezen!

    Uitgave in Nederland:

    www.boekerij.nl

    Lees meer...
    Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl